Bye Bye Scotland, Hello Rain

Wat was dat lekker wakker worden, zo middenin de natuur. Eerst maar eens op het gemak opstarten. We wisten dat het weer vandaag niet al te best zou gaan worden, daarom pakte we maar wat graag nog eventjes een klein ochtendzonnetje mee.

De pret qua weer was snel gedaan. De lucht trok heel snel dicht en bijna gelijk daarna kwam de regen. We moesten ook ontbijten in de bus en inpakken in de regen. Het mocht de pret niet drukken.

 

Nog een klein stukje binnendoor en daarna helaas de snelweg op. Het was maar goed dat we vandaag niet al te veel in de planning hadden, want het kwam met bakken uit de hemel.

 

Niet veel later gingen we de grens over naar Engeland. 

 

Onze ervaring met Schotland is geweldig. Zonder twijfel een prachtig land, met erg vriendelijke inwoners. Somme stukjes zijn wel wat toeristisch, maar gelukkig valt dat in het algemene erg mee. Schotland is een echte aanrader.

 

Onze reis vervolgde zich over de snelweg en voelde zelfs saai aan. Misschien zijn we de afgelopen weken wel een beetje verwend geraakt door het prachtige weer en het geweldige landschap.

 

Rond de lunch doken we van de snelweg af om een stukje tussendoor te rijden en om een mooi plekje te vinden voor de lunch.

 

Het landschap waar we op dat moment waren, was best prettig om naar te kijken en we genoten van het uitzicht en van onze lunch.

 

Jammer genoeg moesten we weer de snelweg op om meters te maken, of zoals ze dat hier zeggen “yard” (bijna een meter). Rond half 3 was de enige echte stop van de dag. We ging “Alnwick Castle” bezichtigen. Enkel vanaf de buitenkant, want dit kasteel is echt megagroot. Voor de mensen die de eerste film van “Harry Potter” hebben gezien, dit is “het” kasteel.

 

Na het bezichtigen van het kasteel liepen we nog eventjes het centrum in van “Alnwick”. Dit centrum heeft veel klein winkeltjes en is erg sfeervol. We zagen in de etalage van een zaakje een kussen met een puffin erop. Superleuk, die hebben we dan ook gekocht.

 

We stelde de navigatie weer in en reden naar de eerste camping, helaas gesloten. Op naar de 2^de camping, helaas niet kunnen vinden. Dan maar op naar de 3^de camping “Farm wild Camping”. Hier hadden we gelukkig meer geluk. We kwamen aan op een boerenerf met bijbehorende boeren oude man. Die vond het maar wat gezellig dat we er waren en stopte niet meer met praten.

 

Uiteindelijk kregen we een plek aangewezen en we moesten 3 weilanden over, 1 bos door en we staan aan de rand van een akkerland. O ja, er is hier voor de rest helemaal niemand en het is er heel stil.

 

Nadat we Femke op bed hadden gelegd, onze spullen gepakt voor wat we morgen nodig hebben voor de overnachting aan boord van het schip. Ondertussen is het hier weer droog geworden en hopelijk blijft dat zo.

 

Morgen willen we namelijk via de kustlijn naar “Hull” rijden. 

 

Welterusten vanuit “Blaydon”.