De GROTE overtocht

In de nacht zijn we van Rotterdam Europoort overgevaren naar Hull in Engeland. 

Het was een rustige oversteek en Femke heeft zelfs doorgeslapen. Door een heel lief muziekje werden we wakker gemaakt rond 6:00 uur, nou ja : de rest van de passagiers. Wij waren al wakker (1 uur tijdsverschil) en lazen al een boekje voor aan Femke. Nadat we allemaal waren aangekleed, aten we de zelfgemaakte boterhammetjes van thuis. Hier knapte ook Petra van op, aangezien ze altijd een beetje misselijk is van varen.

 

Rond 7:00 uur zouden we aankomen en dat gaf ons de gelegenheid om naar het aanmeren van de boot te gaan kijken. 

 

 

Hierna liepen we terug naar onze hut om alle spullen in te pakken en naar onze bus toe te gaan. Deze troffen we in een hele andere setting aan dan toen we aankwamen en dat was een grappig gezicht.

 

Het links rijden is ons nog niet verleerd, toch hebben we de afspraak altijd even met z’n tweeën te kijken. Femke zit in onze bus op de achterbank, in het midden zodat ze alle drie de kanten goed kan opkijken. 

 

Na ongeveer een 1,5 uur rijden, stopten we even om iets te drinken en om even een bezoekje te brengen aan een toilet. Bij een groot parkeerterrein zetten we onze bus neer en liepen we naar de ingang van “Scotch Corner Costa” waar een aantal kleine bij elkaar zittende winkeltjes waren en deden onze bestelling. 

Nadat we een flesje hadden gevuld met het restant thee en een weggooi beker met cappuccino onze weg vervolgd. Op voorhand had Edwin al een boeren camping opgezocht, maar we wisten niet qua reistijd of we dat zouden gaan halen. Rond lunchtijd bleek het al meer haalbaar te gaan zijn, maar dan zou Femke haar tweede slaapje ook moeten gaan lukken in de auto. Ja hoor, ze viel in slaap : fantastisch!

 

Rond half 4 kwamen we aan bij boeren camping “Shepards Rest” in “Berwick-upon-Tweed” net in Schotland. JA, JA, we zijn gewoon al in schotland!

 

We melden ons aan via het telefoonnummer wat op het houten hek was bevestigd. Een vriendelijke vrouw stond Edwin te woord en gaf ons het nummer van een plekje door, nr ’17’. Later op de dag zou zij zichzelf melden op de camping en dan zouden we kunnen betalen. We levelde de bus, aangezien dat wel zo lekker is als we vanavond gaan slapen. 

 

Hierna opende we onze bus en keken samen eens naar de spullen die we hadden meegenomen. 

 

We begonnen maar met het eruit halen van de spullen, om te kijken of we een beetje overzicht konden krijgen. Tuurlijk weten we wat er allemaal is meegegaan, maar nu moet het nog de handige plek krijgen in de bus. 

 

 

Nadat Edwin had gekookt en Femke op bed lag, kwamen we tot de conclusie dat we morgen nog niet gelijk door zouden rijden. We wilde eerst de bus beter inrichten, want we waren van mening dat we daar dan heel de vakantie plezier van zouden hebben. Dus dat, we besloten nog een nachtje te blijven en toen we dat doorgave aan de camping eigenaar, bleken we het laatste plekje te hebben voor de volgende dag. 

 

Met een nog onrustig gevoel, maar wel naar alle tevredenheid gingen we slapen. De schoenen in de zakjes bovenaan de daktent bevestigd en slapen maar.