Citytrip Glasgow

Onverwachts was het een warme en klamme nacht. De super hoge luchtvochtigheid in het dal in combinatie met een dik wolkendek dat de temperatuur vast hield van de dag, maakte een klamme nacht.

Toch was het hier erg prettig wakker worden.

Vandaag lukte het ons weer om rond 10 uur van de camping weg te rijden. De ochtendzon lieten we helaas achter ons en het weer begon echt langzaam slechter te worden.

 

De route van vandaag gaat naar de stad “Glasgow”, maar natuurlijk stopte we op de route ook nog op verschillende plekken. We hadden op de kaart gezien dat er langs het meer “Lomond” een soort piramide staat met de naam “Inveruglas Pyramid”, wij natuurlijk eventjes een kijkje nemen.

 

Iets verderop kon je op “Culag Beach” prachtig over het meer heen kijken.

 

Nu toch echt door naar Glasgow. Het weer was echt heel slecht geworden en de ruitenwissers maakte overuren.

 

Ruim voor het centrum stopte om eens goed te kijken, waar we het beste ons busje konden parkeren. Uiteindelijk parkeerde we op 15min lopen van het centrum. Het was ondertussen lunchtijd en we aten eerst iets voordat we op pad gingen.

 

Het was vrij rustig in de stad en veel straten waren afgesloten ivm allemaal verschillende evenementen. We zagen allemaal hardlopers die met een warming-up bezig waren, er waren straatje met foodtrucks en in het park was een kinderkermis.

In dat zelfde park wilde we graag de “Stewart Memorial Fountain” bezichtigen. Daarvoor moesten we eerst nog een festivalterrein op met allemaal mensen uit India (gelukkig was het een gratis evenement). Ondank de regen, was het er gezellig en de sfeer was goed. Uiteindelijk gelukkig toch de fontein kunnen vinden.

Een hele tijd geleden hadden we foto’s gezien van een prachtige hal met pilaren en schitterende bogen. Toen der tijd ons huiswerk gedaan en kwamen we erachter dat dit ergen in het universiteitsgebouw zou moeten zijn van Glasgow.

 

Echter ontbrak de informatie waar deze prachtige hal dan was en of je wel als toerist in het gebouw mocht komen. Allereerst was het al lastig om op het universiteiten-terrein te komen. We liepen ondertussen in de stromende regen en de lol was er bij Edwin er echt wel van af. Op afstand konden we wel een hoge toren zien van de universiteit, maar dat was het dan ook wel, dichte bosschages, hoge bomen en een fors hek met punten blokkeerde ons de toegang tot het terrein.

We gingen eventjes schuilen en keken nog eens op de kaart. Petra wist Edwin de overtuigen om nog een eventjes door te lopen, want we zagen een stippellijn op de kaart wat leek op een achteringang. We liepen ernaartoe en inderdaad, er was een smalle lange trap en uiteindelijk een kleine poort wat open was. We waren nu op het universiteiten-terrein.

En nu? We liepen daar helemaal alleen en hadden geen idee, waar we moesten zijn. We liepen naar het oudst-uitziende gebouw toe en tot onze verbazing stonden er grote deuren open en zodoende kwamen we op de binnenplaats aan van dit authentieke gebouw.

 

Nog steeds niemand te zien en er stonden ook geen borden dat je er niet in mocht, dus we liepen door. We liepen over de binnenplaats heen en keken onze ogen uit. Vraag ons niet hoe, maar aan de overkant van de binnenplaats liepen we zo de hal in die we zochten.

Het was in het echt ook zo mooi, sterker nog… het was in het echt nog mooier!

 

We hebben daar nog eventjes gestaan om alles nog eens goed te bewonderen en gingen daarna via dezelfde weg weer terug. Dit was een heel bijzonder bezoekje!

Eenmaal weer terug bij ons busje zochten we weer een camping op en gingen weer op pad. Dit keer ging het niet vanzelf. De camping die we uitgezocht hadden, was gesloten en we moesten doorrijden. Nog eens goed kijken op de kaart. We moesten nog een goed half uur sturen en we staan dit keer weer op een top plek.

Het lijkt hier wel een kinderboerderij… kippen, eenden, paarden, koeien, schotse hooglanders, katten, geiten, de lijst gaat maar door. Femke komt hier ogen en oren te kort. Na het voeren van de kippen en de eenden, was het tijd geworden om onze kleine meid in bed te stoppen. Wij besloten om niet veel later ook onder de wol te kruipen.