Het laatste stukje van een geweldige reis

Daar was die dan, de officieel laatste nacht in de daktent. 

Heerlijk hadden we geslapen en dit keer werden we lief wakker gemaakt rond 7 uur door onze dochter.

Vandaag geen haast, of toch wel!? In ieder geval niet om voor een bepaalde tijd uit te checken; die was er namelijk niet. Gelukkig was het ook deze ochtend weer droog en zo konden we heerlijk buiten ontbijten.

Nadat Edwin met Femke naar de tractor aan het kijken was, die de eigenaar van de camping aan het besturen was, pakte Petra al zo veel mogelijk in. Daarna hoefde we alleen nog de daktent en kleptent in te pakken en konden we van de camping af. 

 

Dit keer stonden er wel koeien in de wei en dat zorgde ervoor dat we de twee hekken snel open, maar ook weer dicht moesten doen.

 

We reden het eerste stuk van de dag over de snelweg en dat schoot dus lekker op. Heerlijk stil was het in ons busje, want Femke sliep en ook wij waren ook in gedachten terug aan het denken van de prachtige gemaakte reis. 

 

Edwin had gisteren al een mooie lunchplek gevonden op de route, in het echt was dit nog leuker. Het was vlakbij de haven van “Scarborough” en we hebben er heerlijk gewandeld in het parkje. Op een bankje onze boterhammetjes opgegeten en genoten van de kleine meid die nu steeds beter gaat lopen en op ontdekking uitgaat.

 

Op de terugweg naar ons busje, nog even gestopt bij kasteel “Scarborough Castle” en er foto’s gemaakt. Waar we geparkeerd stonden, mochten wij 1 uur blijven staan. Het kasteel bezochten we dus zelf niet, wel het winkeltje bij de ingang. We kochten er een leuk Engels kinderboek, je kan er niet vroeg mee beginnen.

 

Nadat we weer onderweg waren, nu meer via de kust gereden. Niet pal langs het water, maar dichtbij genoeg om er prachtig van te genieten. Heel soms begon het wat te miezeren, maar het grootste gedeelte van de dag was het droog en scheen de zon. 

 

Een half uur voordat wij bij het inchecken van de Ferry waren, viel Femke weer in de slaap. Gelukkig hoefde we haar niet wakker te maken bij de douane, haar paspoort was voldoende. Grappig weetje, bij het begin van onze reis kwamen we 10 min voor tijd van uiterlijke incheck aan bij de Ferry, nu kwamen we 10 min voor start incheck aan bij de Ferry. We waren dus lekker ruim op tijd dit keer.

 

Nadat we waren ingecheckt, nu geparkeerd tussen de campers en auto’s met caravans. Gelukkig ook weer wat ruimer, zodat we nog een pak sap uit de koelkast achterin konden pakken. Verder hadden we alles al klaar staan en konden we weer van dek 3 (parkeerdek) naar dek 10 (onze hut voor de nacht). 

 

Eerst legden we onze spullen op de kamer en friste we onszelf op. Daarna gingen we op stap, om allemaal even de benen te strekken. In een speelruimte heerlijk even ontspannen, terwijl Femke druk met de schuimblokken in de weer was. 

 

Rond 6 uur ‘s avonds gingen we een hapje eten. De keuze was een vast menu of een lopend buffet. De keuze was snel gemaakt; lopend buffet. Petra haalde eerst wat eten voor zichzelf en Femke, daar liep Edwin een rondje langs al het aangeboden eten. Aangezien we aan de vroege kant waren, was het gelukkig nog niet druk en konden we een plekje uitzoeken. 

 

Nadat we klaar waren, nog heel even staan luisteren bij livemuziek. Helaas stond het geluid vrij hard en keerde we al vrij snel terug naar onze hut. We legde Femke op bed en Edwin keerde nog even met de camera terug, om foto’s te maken van en vanaf het schip.

Het is best fijn om morgen weer wakker te worden in ons eigen kikkerlandje. Het land met fijne (goede) wegen, dat hebben we de afgelopen drie weken namelijk het meest gemist. Zoals jullie hebben kunnen lezen en hebben kunnen zien is Schotland een prachtig land, heeft het een rijke natuur en is er genoeg te zien en te doen. Nogmaals, Schotland is een echte aanrader. Dit was dat ook de laatste dag van ons blog en kijken we met tevredenheid terug op een ontzettende mooie reis..

 

Welterusten vanaf P&O Ferry’s “Pride of Rotterdam”.