Lekker onderweg

Het was al flink broeierig toen we vanochtend wakker werden. Hierdoor wilde we maar al te graag de tent uit. De volgorde die we hier inmiddels voor hebben is borstvoeding geven aan Femke, Edwin aankleden en de tent uit om het ontbijt klaar te gaan zetten, Petra en Femke aankleden en de spullen in de tent opruimen. Hierna neemt Edwin de spullen uit de tent aan, om ze vervolgens in de bus te leggen. Petra brengt dan de plastichoes aan over het matras, die daarna ook de bus in gaat. Na het ontbijt en het klaarmaken van de lunch, klapt Edwin vervolgens de daktent in. Tussen alle werkzaamheden door, genieten we ook van de natuur om ons heen.

Femke vindt het super leuk om zichzelf in de spiegel te zien, die boven haar autostoel op de hoofdsteun bevestigd is. Ze geeft zichzelf kusjes en lacht breeduit. Hierdoor kan Petra het voorste gedeelte van de bus weer inrichten om oa de voorstoelen terug te draaien in rijstand. Vaak loopt ze daarna een rondje met Femke over de camping, zodat Edwin de laatste spullen achterin de bus kan zetten. 

 

Ook deze ochtend vertrokken we weer rond 10:00 uur van de camping en het duurde dus ook niet lang, voordat Femke lag te slapen. Petra komt dan gezellig van de achterbank af om op de voorstoel te gaan zitten. Heel ideaal kan dit binnendoor en is erg gemakkelijk. 

Het uitzicht blijft fantastisch, zeker nu we in de “Highlands” aangekomen zijn. Nog steeds hebben we geluk met het weer, de buien zijn hier niet ver vandaan. We proberen het goed in de gaten te houden, al is 3 weken droog in Schotland ook onmogelijk weten we.   

 

De eerste langere stop voor vandaag was op een plek, die gebruikt is als filmlocatie in de Serie Outlander : “Craigh na Dun”. De stenen die in de serie te zien zijn, zijn fictief; de bomen staan er natuurlijk wel. Het kijken van deze serie heeft er mede voor gezorgd, dat we nu in Schotland op vakantie zijn. 

Er liepen heel veel schapen rond en Femke heeft ze allemaal na gedaan. Ook was er een schaap die langs een grote tak was gelopen, want er hing nog allemaal wol aan. We zijn dus weer een souvenir rijker.

 

We hebben en zullen nog meer plekjes die in de serie voorkomen aandoen, al genieten we ook van al het moois wat we nog meer onderweg tegenkomen. 

Tegen 12uur aan stopte we de bus, dit keer om warme melk gemengd met brinta te eten. Het is echt genieten van de gemakken die we in de bus hebben gemaakt. Eenmaal verder gereden aten we nog onze klaar gemaakte boterhammetjes op en luisterde we naar de Schotse muziek op de cd.

 

Op de planning van vanmiddag stond een bezoek aan het “Highland Folk Museum”, maar ook moesten we het vers / vlees gedeelte aanvullen. Dus eerste de boodschappen gedaan bij de Coop. Eenmaal terug in de bus keken we elkaar aan en hadden we aan 1 blik genoeg. Het Museum werd geschrapt en de zoektocht naar een camping begon. We keken op Google Maps en binnen een straal van 5km waren er genoeg te vinden. De eerste camping was meer een paardenmanege, de tweede een stuk grond waarop veel verbouwingmateriaal stond en een huis. Beide gaven ons geen goed gevoel en daardoor belde we eerst naar camping nummer drie voordat we daar heen reden. Een vriendelijke mevrouw gaf aan nog genoeg plek te hebben en daarna reden we naar camping nummer drie het “Invernahavon Caravan Park”. Er staat hier van alles; tenten, busje, campers in allerlei groottes en chalets.

Petra zette de daktent op en maakte het weer zo op voor de nacht. Edwin speelde met Femke op het zijl, want mevrouw vind het gras onder haar voeten maar niets. Nadat Edwin de kleptent weer had bevestigd, kookte hij weer een lekkere maaltijd. 

 

Aangezien hier de douchgelegenheid goed is, hadden we er maar gelijk gebruik van gemaakt. We weten immers niet waar we morgen terecht gaan komen. We kunnen ons voorstellen dat er mensen zijn, die hier de zenuwen van krijgen, wij vinden het vrij bewegen fantastisch.

 

Het blog maakte we vanavond onder het genot van een lekker stuk chocolade en een stroopwafel. Het was lekker warm in de bus, we hadden voor het eerst de blinderingsisolatie tegen de ramen hebben bevestigd. 

 

Welterusten vanuit het plaatsje Newtonmore,