Op zoek naar het monster

Deze dag begonnen we warm en rustig. Zo rustig, dat Femke haar ochtendslaapje zelfs nog in de daktent op de camping heeft gedaan. Rond lunchtijd gingen we weer op pad.

 

We reden naar “Pattack Falls” en trokken onze wandelschoenen aan. Net voordat we uit de auto stapten, zagen we op de grond iets bewegen. Een muis! Daar moest eerst uitgebreid naar gekeken worden. De laatste stukjes boterham van Edwin kwamen de muis ten goede.

 


Voor het eerst deze vakantie kwam de backpack tevoorschijn waar Femke in kan. Een waterflesje onderin de tas en de wandeltocht kon beginnen. 

 

 

Dat viel even tegen, binnen 5min stonden we al bij de waterval en wat voor eentje. Een kleintje!!! Ja, we zijn tot de conclusie gekomen dat we inmiddels al veel mooie bestemmingen hebben mogen zien. Uiteraard hebben we er wel even naar staan kijken, voordat we terugliepen.

 


Een half uurtje verder trok een dam onze aandacht. We stopten en Edwin was van plan snel even een foto te schieten en dan door te rijden. Toen een andere toerist Petra met Femke aan zag komen lopen, moest er een gezinsfoto met de “Laggan Dam” worden gemaakt.

 



Een korte stop voor een foto lukte wel bij een monument van officieren uit de tweede wereldoorlog, aangezien Femke in de auto lag te slapen.

 


Hierna reden we door naar het meer van “Loch Ness”. Petra had thuis al wat speurwerk gedaan en een mooi plekje gevonden om een foto te maken op het uiterste puntje (Loch Ness View Point Fort Augustus). Toen we in de buurt kwamen, waren er net een aantal touringcar bussen gearriveerd. Er waren veel mensen op de been, maar het lukte Edwin wederom een foto te maken zonder toeristen.

 




 

Wel is het ons gelukt om “het beest van Loch Ness” te spotten, dit gebeurde terwijl we op onze mobiel naar een camping aan het zoeken waren.

 


We hadden geleerd van gisteren en belde eerst naar deze camping. Er zou plek genoeg zijn en binnen 5min bereikbaar. We streken rond 15:30 uur neer in de bloedhitte. Bij de aanschaf van de kleptent, zaten ook stokken om een wandje open te zetten tot een luifel. Het creëerde net dat stukje meer schaduw om uit de zon te kunnen spelen.

 

 

Nadat we hadden gegeten en Femke lag te slapen, een zak chips opengetrokken en dit blog gemaakt. Het was een heerlijke avond. Op de naar de volgende dag.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nog een heerlijk dagje in Schotland

Bye Bye Scotland, Hello Rain

De GROTE overtocht