Puffins
Vanochtend met opengeritste tent naar de zonsopgang gekeken, want tja; met een dreumes zijn wij in ieder geval vroeg wakker. We zagen een opkomende zon door de blonde krulletjes heen. Genieten!
Nadat we weer het ochtendritueel hadden doorgelopen, wij weer op pad. Nou ja, Edwin reed alleen in de bus de camping af. Petra liep met Femke de camping af, dit aangezien de terugweg heel erg stijl was en Petra dat de rillingen bezorgd. Gelukkig werden we na een paar minuten weer herenigd en kon onze tocht beginnen.
De eerste stop deze dag, bracht ons bij “Duncansby Head Lighthouse”. Deze vuurtoren staat op het meest Noordoostelijke puntje van Groot Brittannië. We konden er niet in, maar mochten er van een afstandje wel naar kijken. Ook liepen we met Femke een rondje, om de vele schapen te bekijken en hopelijk puffins te spotten.
Helaas, het bleef alleen bij schapen en zeemeeuwen spotten. Wel kwam er een IJscowagen de parkeerplaats oprijden met veel toeters en bellen. Je kunt het wel raden, we hebben geen ijsje genomen.
Op de heenweg naar de vuurtoren, waren we al langs een leuk winketje gereden. We stopten er en kochten er een steen met een geschilderde puffin erop (ja, we zijn er stellig van overtuigd dat het ons deze vakantie gaat lukken) en een koekje met een schaap erop.
We reden verder richting het noordelijke gedeelte van het eiland en passeerde onderweg een oude telefooncel. Deze was ingericht als minibieb, dus moest Petra er uiteraard even in om een boek uit te zoeken.
Toen we bijna bij het noordelijkste puntje waren, was helaas de weg afgesloten wegens wegwerkzaamheden. Het was rond 15:00 uur en een camping was hier op een steenworp afstand. De beslissing was snel genomen. Van de camping eigenaresse hoorde we dat de weg rond 18:00 uur weer open zou gaan EN waar er mogelijk puffins gespot konden worden.
We besloten op deze camping te overnachten en het avondeten wat vroeger te doen dan normaal. We zetten zowel de kleptent als daktent nog niet op, want we zouden vanavond nog even het kleine stukje verder rijden. Tijdens het eten hoorde en zagen we een man op een accordeon spelen, een eentonig deuntje was het wel.
Rond 18:30 uur reden we dus de camping weer af, op naar de laatste 10minuten van de route vandaag.
De titel Puffin staat voor het zien van de papagaaiduikers. Na onze vakantie in IJsland waar we ze helaas hadden gemist, ze nu hier wel gezien. Het was al lang bedtijd voor Femke, maar we moesten echt een poging wagen ze te zien; dus hup de backpack op en daar gingen we dan.
We hebben heerlijk gewandeld en ontzettend genoten van dit bijzonder en fantastisch vogeltje.
Net voordat we de bus instapten om naar de camping terug te rijden, nog de voortoren “Dunnet Head Lighthouse” gefotograveert. Vanaf het meest noordelijkste puntje van Groot Brittannië.
Nog net voor het slapengaan, nog spelende zeehonden gezien in de baai onder aan de klif van de camping.
Reacties
Een reactie posten